بهره گیری از ترفندی که هم اکنون به شما معرفی خواهیم کرد میتوانید بدون نیاز به نرم افزار خاصی و تنها با استفاده از تنظمیات سیستمی، به وسیله دکمه های کیبوردتان، کامپیوتر خاموش را روشن کنید.

 بدین منظور:
ابتدا کامپیوتر را Restart کرده و چندین بار کلید Delete را فشار داده تا به محیط Setup بروید.
سپس گزینه Integrated Peripherals را انتخاب کنید و در صفحه باز شده گزینه Keyboard Power on را انتخاب کنید که شامل گزینه های زیر می باشد که به ترتیب آنها را توضیح می دهیم:
1- گزینه Password: با انتخاب این گزینه می توان پسوردی را وارد نمود و از طریق پسورد کامپیوتر را روشن کرد اگر این گزینه را انتخاب کنیم باید بعد از آن گزینه KB Power On Password را انتخاب (ترفندستان) و پسورد مورد نظر را وارد کرد و سپس آن را تایید نمود.
2- گزینه Any Key: با انتخاب این گزینه با هر کلید صفحه کلید می توان کامپیوتر را روشن نمود.
3- گزینه Disabled: با انتخاب این میتوان گزینه روشن شدن کامپیوتر را توسط صفحه کلید غیر فعال نمود.
4. گزینه Keyboard 98: این گزینه مخصوص صفحه کلید های قدیمی است.

پس از انتخاب یکی از گزینه های بالا کلید F10 را فشار داده وتغیرات اعمال شده را با زدن کلید Y وسپس کلید Enter تایید می کنیم .
لازم به ذکر است که با برداشتن جامپر Power روی کیس می توان فقط توسط صفحه کلید کامپیوتر را روشن نمود.
دقت کنید اگر Integrated Peripherals را نیافتید احتمالأ گزینه ای مشابه آن وجود دارد.

 منبع

سلام.یکی از دوستان گرامی کتاب آموزش  html رو خواسته بودند . میتونید از اینجــــــــا دانلودش کنید. .. حجم فایل ۵۲۴ کیلوبایت  و به صورت فشرده هست.پس از دانلود از حالت فشرده خارجش کنید .

موفق باشید.

سلام. تا حالا سری به این سایت زدید ؟  www.onlinecollege.ir

اگه سر زدید که  هیچ اما اگه سری نزدید وقت رو تلف نکنید ! امتحان کنید. به صورت نیمه اتفاقی وارد این سایت شدم و دیدم ارزش معرفی به اونایی که تا حالا سری  بهش نزدن رو داره . این سایت در حقیقت یک دانشکده ی مجازیه که  در قبال دریافت هزینه ی کم   آزمون دوره هایی مثل :  دوره تخصصی گرافیک ـ دوره تخصصی شبکه ـ دوره تخصصی برنامه نویسی حرفه ای ـ دوره تخصصی طراحی وب سایت و برنامه نویسی تحت وب ـ Photoshop ـ PHP ـ FrontPage , HTML ـ SQL Server ـ VB6 ـ Access ـ Excel و ....  به صورت آنلاین برگزار میکنه  و مدرک  ارائه میده. شاید گاهی وقت ها ما هم مجبور باشیم برای صرفه جویی در وقت ! دست به دامان یک چنین سایت ها و دانشکده هایی بشیم. البته اگر جامعه ی مدرک گرایی که در آن زندگی می کنیم به مدرک این گونه سایتها و دانشکده ها بهایی بده. !

میگن : وقتی قصد حمایت از کسی رو نداری  ـ حداقل اونو نترسون....

تا حالا شده از سرعت پائین اینترنت و دانلود ناراضی باشید ؟ مسلما جواب اکثر آنانی که از dial-up استفاده می کنند  بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــله است !

این توضیحات در مورد ویندوز xp   هستند و بر روی سیستم عامل ایکس پی تست شده اند.

استارت منو را کلیک کنید بعد کنترل پنل را باز کنید در پنجره  کنترل پنل روی آیکن phon and modem options   کلیک کنید تا پنجره مربوطه باز شود در این پنجره به سر برگ modems  رفته و مودم خود را انتخاب کنید.دقت کنید  که اگر در این پنجره چند گزینه وجود دارد و نوع مودم خود را هم نمی دانید  ببینید کدام گزینه با com3  معرفی شده همان گزینه را انتخاب کنید. بعد کلید properties  را بزنید تا پنجره مربوطه باز شود در این پنجره به سربرگ advanced  بروید و در کادر extra initialization commands  عبارت AT&FX را با حروف بزرگ تایپ کنید  سپس پنجره های باز شده  را OK کنید. تا اینجا مربوط به سرعت اینترنت بود ادامه مطالب مربوط میشه به سرعت دانلود.برای بالا بردن سرعت دانلود ابتدا استارت منو را باز کرده و سپس  بر روی کنترل پنل کلیک کنید تا پنجره کنتل پنل باز شود در این پنجره بر روی آیکون display  کلیک کنید تا پنجره disply properties  باز شود سپس در این پنجره به سر برگ desktop  رفته و کلید  customize desktop  را بزنید تا پنجره desktop items  باز شود  در این پنجره به  سر برگ  web  رفته و کلید properties را بزنید تا پنجره  my current home  page properties  باز شود در این پنجره به سربرگ download بروید و  گزینه  limit  hard disk     usage for this page   را فعال کرده و مقدار عددی ان را از 500 به 5000 تغییر دهید. حالا به انترنت وصل شوید و سرعت اینترنت و دانلود خود را امتحان کنید.    

جهان امروز ما به نوعى در همه بخشها وابسته به رايانه و اينترنت است و دانش و آگاهى نسبت به اين دو براى هر انسانى كه در قرن بيست و يك زندگى مىكند لازم و واجب است. واژه هاى متعدد و معمولى در جهان رايانه وجود دارد كه ما به عنوان يك كاربر با مفهوم برخى از آن ها آشنايى داريم. در اين ميان نيز واژه هايى وجود دارد كه شايد هر روز بشنويم اما مفهوم و تعريف درست آن ها را ندانيم.

 ما در اين شماره قصد داريم تا شما را به شبكه بزرگ جهانى اينترنت ببريم و با هم تفاوت و تشابه بين و بسايت و وبلاگ را بررسى كنيم. اين دو واژه و يا بهتر بگويم دو صفحه اينترنتى در نگاه اول با هم تفاوتى ندارند اما اگر كمى دقيقتر شويم خواهيم ديد كه تعريف و ساختار آ نها با هم فرق دارد.

تعاريف وب سايت: يك وب سايت، صفحات به هم پيوسته اينترنتى است كه به صورت منطقى با هم در ارتباط هستند و يا به عبارت ديگر پايگاهى است در شبكه اينترنتى كه در آن مى توانيم اطلاعاتى را در مورد شركت ها، سازمان ها و افراد به دست آوريم.

 وبلاگ: يك وب سايت پويا و بهروز است و مىتواند متعلق به يك يا چند شخص باشد.واژه log , خود به معناى گزارش وقايع روزانه است كه وقتى با واژه وب همراه میشود نوشته هايى به روز در قالب صفحات اينترنتى را ايجاد مى كند. وبلا گها شامل اطلاعاتى مربوط به يك يا چندين موضوع گوناگون هستند كه در يك قالب از پيش ساخته در اينترنت منتشر مى شوند.

تشابه يا تفاوت  اين دو اصطلاح رايانه اى، همان طور كه از نام هايشان پيداست در واژه وب با هم اشتراك دارند. يعنى هر دو جايگاهى در فضاى اينترنتى هستند و كاربرد آن ها منتشر كردن داده ها و اطلاعات در اين شبكه بزرگ جهانى است. در نتيجه ما مى توانيم وبلاگ را زيرمجموعه اى از وب سايت بدانيم البته با برخى از تفاو تها كه در زير بيان مى كنيم: - همان طور كه از تعريف اين دو اصطلاح بر مى آيد وبلاگ مانند يك دفترچه يادداشت روزانه مى ماند كه شما مى توانيد خاطرات، نظرات، اطلاعات و به زبان ساد ه تر حرف دل خود را در آن بنويسيد و با ديگر كاربران اينترنت به اشتراك بگذاريد و يك فضاى شخصى را براى خود ايجاد كنيد.

 وب سايت ها صفحاتى هستند كاملا رسمى و در يك قالب سازمانى كه توسط يك سازمان دولتى و يا خصوصى راه اندازى مى شوند. - هر وب سايتى با هدف برقرارى ارتباط با مخاطب [احتمالا] تنها به يك يا چند موضوع خاص مى پردازد و براى خود يك قالب نوشتارى و ساختارى مشخصى دارد. وبلا گها مى توانند در هر برهه اى از زمان به هر آن چه كه مى خواهند بپردازند و هيچ محدوديتى براى نوشتار خود ندارند. اين آزادى زبان و زمان عاملى مهم در محبوبيت و رشد سريع وبلاگ ها است.اين جايگاه هاي اينترنتى قابليت به روز رسانى را دارند با اين تفاوت كه به روز رسانى وب سايتها به وقت بيشترى نياز دارد و عملى پيچيده تر است زيرا وب سايت ها از نظر طراحى، ساختار پيچيد ه ترى دارند و گفتمان حاكم بر آن ها كاملا رسمى است.

 وبلاگ ها با ساختارى ساده و راحت با اراده يك يا چند شخص و به راحتى قابل تغيير و به روز شدن هستند و با مخاطب خود گفتمانى بسيار خودمانى و صميمى را دارند. - به طور معمول وبسايت ها با مخاطبان خود يك ارتباط يك طرفه دارند و بيشتر كارشان اطلاع رسانى و دادن خدمات است. وبلاگ ها بيشتر ارتباطى دوطرفه با مخاطبان خود دارند، طورى كه مخاطبان يك وبلاگ مى توانند نظرات و اعتقادات خود را با ساختارى نوشتارى به وبلاگ مورد علاقه خود منتقل كنند. 

 وبسايت ها بيشتر براساس منطق و عقل راه اندازى مى شوند و فضايى مدرن بر آ نها حاكم است. وبلا گها براساس احساس ايجاد مى شوند و نيز حال و هوايى پست مدرن دارند. يكى از تفاو تهاى ظاهرى اين دو جايگاه در نظم و پويايى آن ها است. يك وب سايت از يك نظم خاصى برخوردار است و يك وبلاگ در پويايى كامل و نيز يك بى نظمى مشهود به سر مى برد.

طراحى يك وب سايت و نيز به روز رسانى آن كار يك متخصص IT و رايانه است طراحى براى يك وبلاگ را مى توان توسط فردى فاقد دانش رايانه اى انجام داد و تنها با كمك گرفتن از يك نرم افزار ساده آن را طراحى كرد. وب سايت ها داراى صفحات متعدد با سيستم هاى امنيتى بالا هستند و كنترل آن ها تنها در اختيار مالكان سايت است. وبلا گها بيشترين محتوا و اطلاعات خود را در صفحه اول خود دارند و كنترل صاحبان وبلاگ بر صفحات خود جزئى است.

 اميدواريم با اين اطلاعاتى كه ما در اختيار شما گذاشتيم از اين پس بتوانيد وب سايت ها را از وبلا گها تشخيص داده و به راحتى و با آگاهى از نوع صفحات وب در شبكه جهانى اينترنت سير كرده و لذت ببريد.

منبع : ضمیمه بایت

Web Site

یک وب سایت مجموعه ای از Web page ها (صفحات اینترنت)، تصاویر، ویدیو و ساير مطالب دیجیتالی می باشد که از طریق یک یا چند وب سرور میزبانی می شود و معمولاًً از طریق اینترنت، تلفن همراه و یا یک شبکه محلی قابل دسترس می باشد.  یک Web page سندی است که به طور عمده به زبان HTML نوشته می شود و تقریباً همیشه از طریق HTTP (پروتکلی است که اطلاعات را از وب سرور برای مشاهده کاربر از طریق Web browser، ارسال می نمايد) قابل دسترسی می باشد. وب سایت های قابل دسترس برای عموم، در مجموع یک "World Wide Web" را تشکیل می دهند.

Web Portal

lپورتال وب نرم افزار تحت وبی است که به عنوان نقطه دسترسی به اطلاعات بر روی Web  عمل می کند. پورتال اطلاعات منابع مختلف را در یک قالب یک پارچه ارائه می دهد.

علاوه بر موتور های جستجو، پورتال ها سرویس هایی مانند خبر، ارزش سهام، نظرسنجی و ... را نيز می توانند فراهم کنند. پورتال ها برای تشکیلات سازمانی، راهی را در جهت فراهم کردن شکل ظاهری، کنترل دستیابی و رویه هایی برای چندکاربری مهیا کرده اند.

چرا پورتال ؟

در بیشتر اوقات، به یک برنامه متمرکز، که دارای دسترسی به عملکرد هایی است که در یک سازمان در جهت اشتراک گذاشتن اطلاعات به کار می رود، نیاز می باشد. همچنین کاربران مختلف با نقش ها و دسترسی به عملکرد های مختلف، می خواهند یک نقطه دسترسی مستقل داشته باشند. آنها می خواهند کاربرد ها را شخصی کنند و اعمالی که با هم اجرا می شوند را هماهنگ کنند که تمام این موارد از طریق پورتال بدست می آید. از آنجایی که تمامی اعمال، داده ها را از طریق پورتال ها به اشتراک می گذارند، ارتباط میان کاربران نیز بهتر می شود. پورتال ها می توانند اعمال خود را بر اساس آنچه که روی داده است، انجام دهند. از دیگر مزایای پورتال ها می توان به موارد ذیل اشاره کرد.

1- یکپارچه سازی هوشمند و دسترسی به محتویات سازمانی، کاربرد ها و پردازه ها.

2- بهبود ارتباط و همکاری میان مشتری ها، شرکا و کارمندان.

3- دسترسی یکپارچه و بلادرنگ به اطلاعاتی که در سیستم های مجزا نگهداری می شوند.

4- اصلاح سریع و آسان و نگهداری نمایش وب سایت.

5-وجود راهکارهای امنیتی به منظور تعیین سطوح دسترسی کاربران و نقش هر کاربر در سیستم.

6-  یکنواختی و سادگی آن مسیریابی را مهیا می کند.

پرتلت به خودی خود یک برنامه کاربردی تحت وب در یک پنجره مرورگر است که در یک طرح بندی مناسب نمایش داده می شود. پرتلت ها در یک صفحه پورتال گردآوری شده اند.

معرفی

  Enterprise Portal و سيستم مديريت محتوا (Content Management System) و ویکی (Wiki) و  Internet Forum و بلاگ (BLOG ) در ادامه مطلب ....

منبع

ادامه ی مطلب ...

سلام ..بعضی از دوستان عزیز روش  پاک کردن url هایی که در قسمت آدرس بار مرورگرIE تایپ کرده اند رو خواسته بودند.امیدوارم با انجام این روش مشکلشون حل بشه.

مطمئنا برای همه ی ما پیش اومده که قبلا آدرسی رو در قسمت آدرس بار اکسپلورر تایپ کرده ایم و بعد از گذشت مدتی اگه بخوایم نام سایت جدیدی رو بنویسیم  با تایپ حرف اول سایت ِ تمامی اون سایت هایی که قبلا مشاهده کرده اید و حرف اولشون مشابهند نمایش داده میشه ! اگه نخوایم کسی بدونه ما قبلا از چه سایتهایی بادید کردیم  چیکار باید بکنیم ؟! حتما همه میدونن که ابدا با دستکاری تنظیمات مرورگر و سایر کارها نمیشه کاری کرد.برای پاک کردن این آدرسها باید وارد محیط رجیستری بشیم ( از منوی استارت  گزینه یrun  را انتخاب کرده وregedit تایپ کنید و اینتر بزنید زمانیکه وارد رجیستری شدید مسیر زیر رو دنبال کنید :

HKEY-CURRENT-USER/Software/Microsoft/Internet Explorer/Typed URLs

حالا که به اینجا رسیدید میتونید از منوی سمت راستتون لیست آدرس سایتهایی که بازدید کرده اید را دیده و هرکدومی که خواستید رو پاک کنید.

دوست دیگری ( آشنا ) از بخشنامه های جدید پیام نور خبری خواسته بودند  که باید بگم فعلا خبری نیست فقط لیست ۱۰۰ درس ریزشی اعلام و قبل از عید به همه دانشگاهها اعلام شده. همچنین زمان شروع کلاسهای پیام نور از ۱۵ ام فروردین خواهد بود.ضمن اینکه برنامه ریزی دقیق کلاسهای هر دانشگاه بسته به مسئولین مربوطه دارد.با مراجعه به آدرس زیر در جریان لیست  دورس ریزشی قرار خواهید گرفت :

http://pnu.ac.ir/Portal/File/ShowFile.aspx?ID=70c43830-e6bd-4d66-8a3f-ed5f142f0d8b

منتظر نظرات شما هستیم.

یکی از بچه ها درباره پردازش ابری سوال کرده بودند:

فرض کنید که شما مدیر یک شرکت یا بخشی از یک اداره هستید و باید برای هر یک از کارمندان خود یک کامپیوتر و نرم‌افزار‌هایی را خریداری کنید. خرید نرم‌افزار‌ها مستلزم خرید لیسانس نرم‌افزار‌ها نیز هست. این امر می‌تواند به یک کابوس برای مدیران شرکت‌ها تبدیل شود. مدیرین دسترسی به نرم‌افزارها و مدیریت هزینه‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری یکی از سخت‌ترین کار‌های مدیران در سازمان‌های بزرگ است.

البته به زودی پایانی برای این کابوس وجود خواهد داشت. شما به جای نصب چندین نرم‌افزار بر روی چندین کامپیوتر، تنها یک نرم‌افزار را یک بار اجرا و بارگذاری می‌کنید و تمامی افراد از طریق یک سرویس آنلاین به آن دسترسی پیدا می‌کنند. به این پروسه "پردازش ابری" یا در اصطلاح انگلیسی Cloud Computing می‌گویند.

 منبع: اینترنت و روزنامه همشهری

ادامه ی مطلب ...

اکثر کاربران اينترنت با واژه IP آشنايي دارند.IP يک عدد 32 بيتي است که به صورت ۸ بیت ۸ بیت با یک نقطه از یکدیگر مجزا میشوند و هر يک از آنها معرف يک کامپيوتر در اينترنت است. به عبارت ديگر آدرس هر کامپيوتر در اينترنت با IP مشخص ميشود. آيا تا به حال از خود سئوال کرده ايد که فرايند تعيين IP براي سيستم شما در يک شبکه يا اينترنت چيست؟

DHCP Service :
DHCP مخفف عبارت Dynamic Host Configuration Protocol است که با نصب اين سرويس بر روي يک Server ميتوانيم در ان يک Range IP تعريف نموده و از ان بخواهيم تا به Client هايي که IP انها به صورت اتوماتيک تنظيم شده است IP اختصاص دهد.(تمامي کاربران اينترنت به صورت اتوماتيک IP دريافت ميکنند.)
چگونگي کارکرد يک DHCP:
زمانيکه يک کاربر کامپيوتر خود را راه اندازي مي کند سيستم عامل آن بعد از بالا آمدن در خواستIP ميکند. بعد از آن 4 مرحله انجام ميگيرد:
1-DHCP Discover
در اين مرحله Client درخواست خود را جهت دريافتIP در شبکه Broadcast ميکند. به آدرس 255.255.255.255 ارسال ميکند و IP خود او نيز 0.0.0.0 در نظر ميگيرد.
2-DHCP Offer
در اين مرحله تمام DHCP Server هائيکه Broadcast انجام شده در مرحله اول را دريافت ميکنند از Range IP تعريف شده بر روي خود يک IP انتخاب نموده و به همراه مدت زماني که قرار است آنIP را در اختيار Client قرار دهد و آنرا به شکل زير ارسال ميکند.


Source IP=IP of DHCP Server
Destination MAC Address=Client Destination IP=255.255.255.255
3-DHCP Request
Client درخواست کننده پس از دريافت DHCP Offer ها اولين DHCP Offer را انتخاب نموده و آنرا توسط يک Packet در شبکه Broadcast ميکند و در آن Packet آدرسDHCP Server که Offer او قبول شده است مشخص مينمايد.
4- DHCP Ack,DHCP Nack
پس از آنکه Client به DHCP Server که Offer اوقبول شده DHCP Request را فرستاد در صورتيکه هنوز IP که Offer شده در Range او وجود داشته باشد و توسط Admin حذف نشده باشد DHCP Server تاييد خود را مبني بر اختصاص IP به Client اعلام ميکند. ولي اگر IP توسط Admin از Range مربوطه حذف شده باشد DHCP به Client درخواست کننده پيغامDHCP Nack را ارسال ميکند و Client مجبور ميشود که تمام مراحل را دوباره طي کند.

اگر DHCP در شبکه موجود نباشد:
Client پس از ارسال DHCP Discover يک ثانيه منتظر جواب مي ايستد اگر جوابي دريافت نکرد 3بار ديگر به فاصله زماني 9 و 13 و 16 ثانيه دوباره Broadcast ميکند اگر باز هم جوابي نگرفت هر 5 دقيقه يک بار به کار خود ادامه ميدهد.
(APIPA (Automatic Private IP Addressing :
Client هاي 98 و 2000 اگر DHCP را پيدا نکنند به هر دليلي به صورت اتوماتيک از رنج 169.254.x.y يک IP انتخاب ميکنند. در ضمن قبل از استفاده از آن آنرا Broadcast ميکنند تا احيانا Client ديگري در حال استفاده از آن IP نباشد. با اين حال هر 5 دقيقه يک بار به تلاش خود مبني بر گرفتن IP از DHCP ادامه ميدهد.
دستور ipconfig:
با استفاده از اين دستور که در Command Prompt اجرا ميشود ميتوان تنظيمات IP را مشاهده کنيم.براي گرفتن IP از DHCP بايد دستور IPCONFIG/RENEW را درCMD وارد کنيم و براي ازاد کردن IP دستور IPCONFIG/RELEASE را در همان CMD وارد ميکنيم.
IP reservation:
در صورت نياز ميتوان براي کامپيوتر ها و مخصوصا Network Printer ها IP رزرو نمود تا هر بار که آنها درخواست IP نمودند آن IP هاي رزرو شده به آنها اختصاص داده شود براي اين کار دانستنMAC Address کارت شبکه مورد نياز است.
Lease Time:
به مدت زماني که يک IP به يک Client اختصاص داده ميشود Lease Time ميگويند که به صورت پيش فرض 8 روز است.

با سلام

از اینکه دیر به دیر پست میدم معذرت می خوام. باور کنید سرم اونقدر شلوغه که حتی فرصت نمی کنم سری به دانشگاه بزم. فکر کنم واحد های این ترم هم خواهد پرید! بیخیال مهم اینه که بیکار نباشی!

دستيابی به اطلاعات با روش های مطمئن و با سرعت بالا يکی از رموز موفقيت هر سازمان و موسسه است . طی ساليان اخير هزاران پرونده و کاغذ که حاوی اطلاعات با ارزش برای يک سازمان بوده ، در کامپيوتر ذخيره شده اند. با تغذيه دريائی از اطلاعات به کامپيوتر ، امکان مديريت الکترونيکی اطلاعات فراهم شده است . کاربران متفاوت در اقصی نقاط جهان قادر به اشتراک اطلاعات بوده و تصويری زيبا از همياری و همکاری اطلاعاتی را به نمايش می گذارند. شبکه های کامپيوتری در اين راستا و جهت نيل به اهداف فوق نقش بسيار مهمی را ايفاء می نمايند.
اينترنت که عالی ترين تبلور يک شبکه کامپيوتری در سطح جهان است، امروزه در مقياس بسيار گسترده ای استفاده شده و ارائه دهندگان اطلاعات ، اطلاعات و يا فرآورده های اطلاعاتی خود را در قالب محصولات توليدی و يا خدمات در اختيار استفاده کنندگان قرار می دهند.
وب که عالی ترين سرويس خدماتی اينترنت می باشد کاربران را قادر می سازد که در اقصی نقاط دنيا اقدام به خريد، آموزش ، مطالعه و ... نمايند.
با استفاده از شبکه، يک کامپيوتر قادر به ارسال و دريافت اطلاعات از کامپيوتر ديگر است .
اينترنت نمونه ای عينی از يک شبکه کامپيوتری است . در اين شبکه ميليون ها کامپيوتر در اقصی نقاط جهان به يکديگر متصل شده اند. اينترنت شبکه ای است مشتمل بر زنجيره ای از شبکه های کوچکتراست . نقش شبکه های کوچک برای ايجاد تصويری با نام اينترنت بسيار حائز اهميت است . تصويری که هر کاربر با نگاه کردن به آن گمشده خود را در آن پيدا خواهد کرد.
در اين بخش به بررسی شبکه های کامپيوتری و جايگاه مهم آنان در زمينه تکنولوژی اطلاعات و مديريت الکترونيکی اطلاعات خواهيم داشت . شبکه های محلی و شبکه های گسترده تاکنون شبکه های کامپيوتری بر اساس مولفه های متفاوتی تقسيم بندی شده اند. يکی از اين مولفه ها '' حوزه جغرافيائی '' يک شبکه است .
بر همين اساس شبکه ها به دو گروه عمده LAN)Local area network) و WAN)Wide area network) تقسيم می گردند.
در شبکه های LAN مجموعه ای از دستگاه های موجود در يک حوزه جغرافيائی محدود، نظير يک ساختمان به يکديگر متصل می گردند .
در شبکه های WAN تعدادی دستگاه که از يکديگر کيلومترها فاصله دارند به يکديگر متصل خواهند شد. مثلا'' اگر دو کتابخانه که هر يک در يک ناحيه از شهر بزرگی مستقر می باشند، قصد اشتراک اطلاعات را داشته باشند، می بايست شبکه ای WAN ايجاد و کتابخانه ها را به يکديگر متصل نمود. برای اتصال دو کتابخانه فوق می توان از امکانات مخابراتی متفاوتی نظير خطوط اختصاصی (Leased) استفاده نمود. شبکه های LAN نسبت به شبکه های WAN دارای سرعت بيشتری می باشند. با رشد و توسعه دستگاههای متفاوت مخابراتی ميزان سرعت شبکه های WAN ، تغيير و بهبود پيدا کرده است . امروزه با بکارگيری و استفاده از فيبر نوری در شبکه های LAN امکان ارتباط دستگاههای متعدد که در مسافت های طولانی نسبت بيکديگر قرار دارند، فراهم شده است .

اترنت در سال 1973 پژوهشگری با نام '' Metcalfe'' در مرکز تحقيقات شرکت زيراکس، اولين شبکه اترنت را بوجود آورد. هدف وی ارتباط کامپيوتر به يک چاپگر بود. وی روشی فيزيکی بمنظور کابل کشی بين دستگاههای متصل بهم در اترنت ارائه نمود. اترنت در مدت زمان کوتاهی بعنوان يکی از تکنولوژی های رايج برای برپاسازی شبکه در سطح دنيا مطرح گرديد. همزمان با پيشرفت های مهم در زمينه شبکه های کامپيوتری ، تجهيزات و دستگاه های مربوطه، شبکه های اترنت نيز همگام با تحولات فوق شده و قابليت های متفاوتی را در بطن خود ايجاد نمود. با توجه به تغييرات و اصلاحات انجام شده در شبکه های اترنت ،عملکرد و نحوه کار آنان نسبت به شبکه های اوليه تفاوت چندانی نکرده است .
در اترنت اوليه، ارتباط تمام دستگاه های موجود در شبکه از طريق يک کابل انجام می گرفت که توسط تمام دستگاهها به اشتراک گذاشته می گرديد. پس از اتصال يک دستگاه به کابل مشترک ، می بايست پتانسيل های لازم بمنظور ايجاد ارتباط با ساير دستگاههای مربوطه نيز در بطن دستگاه وجود داشته باشد (کارت شبکه ) . بدين ترتيب امکان گسترش شبکه بمنظور استفاده از دستگاههای چديد براحتی انجام و نيازی به اعمال تغييرات بر روی دستگاههای موجود در شبکه نخواهد بود. اترنت يک تکنولوژی محلی (LAN) است. اکثر شبکه های اوليه در حد و اندازه يک ساختمان بوده و دستگاهها نزديک به هم بودند. دستگاههای موجود بر روی يک شبکه اترنت صرفا'' قادر به استفاده از چند صد متر کابل بيشترنبودند.اخيرا'' با توجه به توسعه امکانات مخابراتی و محيط انتقال، زمينه استقرار دستگاههای موجود در يک شبکه اترنت با مسافت های چند کيلومترنيز فراهم شده است . پروتکل پروتکل در شبکه های کامپيوتری به مجموعه قوانينی اطلاق می گردد که نحوه ارتباطات را قانونمند می نمايد. نقش پروتکل در کامپيوتر نظير نقش زبان برای انسان است . برای مطالعه يک کتاب نوشته شده به فارسی می بايست خواننده شناخت مناسبی از زبان فارسی را داشته باشد. بمنظور ارتباط موفقيت آميز دو دستگاه در شبکه می بايست هر دو دستگاه از يک پروتکل مشابه استفاده نمايند. اصطلاحات اترنت شبکه های اترنت از مجموعه قوانين محدودی بمنظور قانونمند کردن عمليات اساسی خود استفاده می نمايند.

بمنظور شناخت مناسب قوانين موجود لازم است که با برخی از اصطلاحات مربوطه در اين زمينه بيشتر آشنا شويم :

Medium (محيط انتقال ) . دستگاههای اترنت از طريق يک محيط انتقال به يکديگر متصل می گردند.

Segment (سگمنت ) . به يک محيط انتقال به اشتراک گذاشته شده منفرد، '' سگمنت '' می گويند.

Node ( گره ) . دستگاههای متصل شده به يک Segment را گره و يا '' ايستگاه '' می گويند.

Frame (فريم) . به يک بلاک اطلاعات که گره ها از طريق ارسال آنها با يکديگر مرتبط می گردند، اطلاق می گردد فريم ها مشابه جملات در زبانهای طبيعی ( فارسی، انگليسی ... ) می باشند. در هر زبان طبيعی برای ايجاد جملات، مجموعه قوانينی وجود دارد مثلا'' يک جمله می بايست دارای موضوع و مفهوم باشد. پروتکل های اترنت مجموعه قوانين لازم برای ايجاد فريم ها را مشخص خواهند کرد .اندازه يک فريم محدود بوده ( دارای يک حداقل و يک حداکثر ) و مجموعه ای از اطلاعات ضروری و مورد نيار می بايست در فريم وجود داشته باشد. مثلا'' يک فريم می بايست دارای آدرس های مبداء و مقصد باشد. آدرس های فوق هويت فرستنده و دريافت کننده پيام را مشخص خواهد کرد. آدرس بصورت کاملا'' اختصاصی يک گره را مشخص می نمايد.( نظير نام يک شخص که بيانگر يک شخص خاص است ) .
دو دستگاه متفاوت اترنت نمی توانند دارای آدرس های يکسانی باشند. يک سيگنال اترنت بر روی محيط انتقال به هر يک از گره های متصل شده در محيط انتقال خواهد رسيد. بنابراين مشخص شدن آدرس مقصد، بمنظوردريافت پيام نقشی حياتی دارد. مثلا'' در صورتيکه کامپيوتر B ( شکل بالا) اطلاعاتی را برای چاپگر C ارسال می دارد کامپيوترهای A و D نيز فريم را دريافت و آن را بررسی خواهند کرد. هر ايستگاه زمانيکه فريم را دريافت می دارد، آدرس آن را بررسی تا مطمئن گردد که پيام برای وی ارسال شده است يا خير؟ در صورتيکه پيام برای ايستگاه مورد نظر ارسال نشده باشد، ايستگاه فريم را بدون بررسی محتويات آن کنار خواهد گذاشت ( عدم استفاده ).

يکی از نکات قابل توجه در رابطه با آدرس دهی اترنت، پياده سازی يک آدرس Broadcast است . زمانيکه آدرس مقصد يک فريم از نوع Broadcast باشد، تمام گره های موجود در شبکه آن را دريافت و پردازش خواهند کرد. CSMA/CD تکنولوژی CSMA/CD )carrier-sense multiple access with collision detection ) مسئوليت تشريح و تنظيم نحوه ارتباط گره ها با يکديگررا برعهده دارد. با اينکه واژه فوق پيچيده بنظر می آيد ولی با تقسيم نمودن واژه فوق به بخش های کوچکتر، می توان با نقش هر يک از آنها سريعتر آشنا گرديد.

بمنظور شناخت تکنولوژی فوق مثال زير را در نظر بگيريد :
فرض کنيد سگمنت اترنت، مشابه يک ميز ناهارخوری باشد. چندين نفر ( نظير گره ) دور تا دور ميز نشسته و به گفتگو مشغول می باشند. واژه multiple access ( دستيابی چندگانه) بدين مفهوم است که : زمانيکه يک ايستگاه اترنت اطلاعاتی را ارسال می دارد تمام ايستگاههای ديگر موجود ( متصل ) در محيط انتقال ، نيز از انتقال اطلاعات آگاه خواهند شد.(.نظير صحبت کردن يک نفر در ميز ناهار خوری و گوش دادن سايرين ). فرض کنيد که شما نيز بر روی يکی از صندلی های ميز ناهار خوری نشسته و قصد حرف زدن را داشته باشيد، در همان زمان فرد ديگری در حال سخن گفتن است در اين حالت می بايست شما در انتظار اتمام سخنان گوينده باشيد. در پروتکل اترنت وضعيت فوق carrier sense ناميده می شود.قبل از اينکه ايستگاهی قادر به ارسال اطلاعات باشد می بايست گوش خود را بر روی محيط انتقال گذاشته و بررسی نمايد که آيا محيط انتقال آزاد است ؟ در صورتيکه صدائی از محيط انتقال به گوش ايستگاه متقاضی ارسال اطلاعات نرسد، ايستگاه مورد نظر قادر به استفاده از محيط انتقال و ارسال اطلاعات خواهد بود. Carrier-sense multiple access شروع يک گفتگو را قانونمند و تنظيم می نمايد ولی در اين رابطه يک نکته ديگر وجود دارد که می بايست برای آن نيز راهکاری اتخاذ شود.فرض کنيد در مثال ميز ناهار خوری در يک لحظه سکوتی حاکم شود و دو نفر نيز قصد حرف زدن را داشته باشند.در چنين حالتی در يک لحظه سکوت موجود توسط دو نفر تشخيص و بلافاصله هر دو تقريبا'' در يک زمان يکسان شروع به حرف زدن می نمايند.چه اتفاقی خواهد افتاد ؟ در اترنت پديده فوق را تصادم (Collision) می گويند و زمانی اتفاق خواهد افتاد که دو ايستگاه قصد استفاده از محيط انتقال و ارسال اطلاعات را بصورت همزمان داشته باشند. در گفتگوی انسان ها ، مشکل فوق را می توان بصورت کاملا'' دوستانه حل نمود. ما سکوت خواهيم کرد تا اين شانس به سايرين برای حرف زدن داده شود.همانگونه که در زمان حرف زدن من، ديگران اين فرصت را برای من ايجاد کرده بودند! ايستگاههای اترنت زمانيکه قصد ارسال اطلاعات را داشته باشند، به محيط انتقال گوش فرا داده تا به اين اطمينان برسند که تنها ايستگاه موجود برای ارسال اطلاعات می باشند. در صورتيکه ايستگاههای ارسال کننده اطلاعات متوجه نقص در ارسال اطلاعات خود گردند ،از بروز يک تصادم در محيط انتقال آگاه خواهند گرديد. در زمان بروز تصادم ، هر يک از ايستگاههای مربوطه به مدت زمانی کاملا'' تصادفی در حالت انتظار قرار گرفته و پس از اتمام زمان انتظار می بايست برای ارسال اطلاعات شرط آزاد بودن محيط انتقال را بررسی نمايند! توقف تصادفی و تلاش مجدد يکی از مهمترين بخش های پروتکل است .
محدوديت های اترنت يک شبکه اترنت دارای محدوديت های متفاوت از ابعاد گوناگون (بکارگيری تجهيزات ) است .طول کابلی که تمام ايستگاهها بصورت اشتراکی از آن بعنوان محيط انتقال استفاده می نمايند يکی از شاخص ترين موارد در اين زمنيه است . سيگنال های الکتريکی در طول کابل بسرعت منتشر می گردند. همزمان با طی مسافتی، سيگنال ها ضعيف می گردند. وچود ميدان های الکتريکی که توسط دستگاههای مجاور کابل نظيرلامپ های فلورسنت ايجاد می گردد ، باعث تلف شدن سيگنال می گردد. طول کابل شبکه می بايست کوتاه بوده تا امکان دريافت سيگنال توسط دستگاه های موجود در دو نقطه ابتدائی و انتهائی کابل بصورت شفاف و با حداقل تاخير زمانی فراهم گردد. همين امر باعث بروز محدوديت در طول کابل استفاده شده، می گردد پروتکل CSMA/CD امکان ارسال اطلاعات برای صرفا'' يک دستگاه را در هر لحظه فراهم می نمايد، بنابراين محدوديت هائی از لحاظ تعداد دستگاههائی که می توانند بر روی يک شبکه مجزا وجود داشته باشند، نيز بوجود خواهد آمد. با اتصال دستگاه های متعدد (فراوان ) بر روی يک سگمنت مشترک، شانس استفاده از محيط انتقال برای هر يک از دستگاه های موجود بر روی سگمنت کاهش پيدا خواهد کرد. در اين حالت هر دستگاه بمنظور ارسال اطلاعات می بايست مدت زمان زيادی را در انتظار سپری نمايد . توليد کنندگان تجهيزات شبکه دستگاه های متفاوتی را بمنظور غلبه بر مشکلات و محدوديت گفته شده ، طراحی و عرضه نموده اند. اغلب دستگاههای فوق مختص شبکه های اترنت نبوده ولی در ساير تکنولوژی های مرتبط با شبکه نقش مهمی را ايفاء می نمايند. تکرارکننده (Repeater) اولين محيط انتقال استفاده شده در شبکه های اترنت کابل های مسی کواکسيال بود که Thicknet ( ضخيم) ناميده می شوند. حداکثر طول يک کابل ضخيم 500 متر است . در يک ساختمان بزرگ ، کابل 500 متری جوابگوی تمامی دستگاه های شبکه نخواهد بود. تکرار کننده ها با هدف حل مشکل فوق، ارائه شده اند. . تکرارکننده ها ، سگمنت های متفاوت يک شبکه اترنت را به يکديگر متصل می کنند. در اين حالت تکرارکننده سيگنال ورودی خود را از يک سگمنت اخذ و با تقويت سيگنال آن را برای سگمنت بعدی ارسال خواهد کرد. بدين تزتيب با استفاده از چندين تکرار کننده و اتصال کابل های مربوطه توسط آنان ، می توان قطر يک شبکه را افزايش داد. ( قطر شبکه به حداکثر مسافت موجود بين دو دستگاه متمايز در شبکه اطلاق می گردد ) Bridges و سگمنت شبکه های اترنت همزمان با رشد (بزرگ شدن) دچار مشکل تراکم می گردند. در صورتيکه تعداد زيادی ايستگاه به يک سگمنت متصل گردند، هر يک دارای ترافيک خاص خود خواهند بود . در شرايط فوق ، ايستگاههای متعددی قصد ارسال اطلا عات را دارند ولی با توجه به ماهيت اين نوع از شبکه ها در هر لحظه يک ايستگاه شانس و فرصت استفاده از محيط انتقال را پيدا خواهد کرد. در چنين وضعيتی تعداد تصادم در شبکه افزايش يافته و عملا'' کارآئی شبکه افت خواهد کرد.
يکی از راه حل های موجود بمنظور برطرف نمودن مشکل تراکم در شبکه تقسيم يک سگمنت به چندين سگمنت است . با اين کار برای تصادم هائی که در شبکه بروز خواهد کرد، دامنه وسيعتری ايجاد می گردد.راه حل فوق باعث بروز يک مشکل ديگر می گردد: سگمنت ها قادر به اشتراک اطلاعات با يکديگر نخواهند بود. بمنظور حل مشکل فوق، Bridges در شبکه اترنت پياده سازی شده است . Bridge دو و يا چندين سگمنت را به يکديگر متصل خواهد کرد. بدين ترتيب دستگاه فوق باعث افزايش قطر شبکه خواهد شد. عملکرد Bridge از بعد افزايش قطر شبکه نظير تکرارکننده است ، با اين نفاوت که Bridge قادر به ايجاد نظم در ترافيک شبکه نيز خواهد بود . Bridge نظير ساير دستگاههای موجود در شبکه قادر به ارسال و دريافت اطلاعات بوده ولی عملکرد آنها دقيقا'' مشابه يک ايستگاه نمی باشد. Bridge قادر به ايجاد ترافيکی که خود سرچشمه آن خواهد بود، نيست ( نظير تکرارکننده ) .Bridge صرفا'' چيزی را که از ساير ايستگاهها می شنود ، منعکس می نمايد. ( Bridge قادر به ايجا د يک نوع فريم خاص اترنت بمنظور ايجاد ارنباط با ساير Bridge ها می باشند ) همانگونه که قبلا'' اشاره گرديد هر ايستگاه موجود در شبکه تمام فريم های ارسال شده بر روی محيط انتقال را دريافت می نمايد.(صرفنظر ازاينکه مقصد فريم همان ايستگاه باشد و يا نباشد.) Bridge با تاکيد بر ويژگی فوق سعی بر تنظيم ترافيک بين سگمنت ها دارد. همانگونه که در شکل فوق مشاهده می گردد Bridge دو سگمنت را به يکديگر متصل نموده است . در صورتيکه ايستگاه A و يا B قصد ارسال اطلاعات را داشته باشند Bridge نيز فريم های اطلاعاتی را دريافت خواهد کرد. نحوه برخورد Bridge با فريم های اطلاعاتی دريافت شده به چه صورت است؟ آيا قادر به ارسال اتوماتيک فريم ها برای سگمنت دوم می باشد؟ يکی ازاهداف استفاده از Bridge کاهش ترافيک های غيرضروری در هر سگمنت است . در اين راستا، آدرس مقصد فريم ، قبل از هر گونه عمليات بر روی آن، بررسی خواهد شد. در صورتيکه آدرس مقصد، ايستگاههای A و يا B باشد نيازی به ارسال فريم برای سگمنت شماره دو وجود نخواهد داشت . در اين حالت Bridge عمليات خاصی را انجام نخواهد داد. نحوه برخورد Bridge با فريم فوق مشابه ***** نمودن است . درصورتيکه آدرس مقصد فريم يکی از ايستگاههای C و يا D باشد و يا فريم مورد نظر دارای يک آدرس از نوع Broadcast باشد ، Bridge فريم فوق را برای سگمنت شماره دو ارسال خواهد کرد. با ارسال و هدايت فريم اطلاعاتی توسط Bridge امکان ارتباط چهار دستگاه موجود در شبکه فراهم می گردد. با توجه به مکانيزم ***** نمودن فريم ها توسط Bridge ، اين امکان بوجود خواهد آمد که ايستگاه A اطلاعاتی را برای ايستگاه B ارسال و در همان لحظه نيز ايستگاه C اطلاعاتی را برای ايستگاه D ارسال نمايد.بدين ترتيب امکان برقراری دو ارتباط بصورت همزمان بوجود آمده است .
روترها : سگمنت های منطقی با استفاده از Bridge امکان ارتباط همزمان بين ايستگاههای موجود در چندين سگمنت فراهم می گردد. Bridge در رابطه با ترافيک موجود در يک سگمنت عمليات خاصی را انجام نمی دهد. يکی از ويژگی های مهم Bridge ارسالی فريم های اطلاعاتی از نوع Broadcast برای تمام سگمنت های متصل شده به يکديگر است. همزمان با رشد شبکه و گسترش سگمنت ها، ويژگی فوق می تواند سبب بروز مسائلی در شبکه گردد. اترنت با صلابت بسمت افزايش سرعت و بهبود کارآئی و عملکرد گام بر می دارد.

 TCP/IP پروتکل استاندارد در اکثر شبکه هاي بزرگ است . با اينکه پروتکل فوق کند و مستلزم استفاده از منابع زيادي است ، ولي بدليل مزاياي بالاي آن نظير : قابليت روتينگ ، حمايت در اغلب پلات فورم ها و سيستم هاي عامل همچنان در زمينه استفاده از پروتکل ها حرف اول را مي زند. با استفاده از پروتکل فوق کاربران با در اختيار داشتن ويندوز و پس از اتصال به شبکه اينترنت، براحتي قادر به ارتباط با کاربران ديگر خواهند بود که از مکينتاش استفاده مي کند

امروزه کمتر محيطي را مي توان يافت که نيازبه دانش کافي در رابطه با TCP/IP نباشد. حتي سيستم عامل شبکه اي ناول که ساليان متمادي از پروتکل IPX/SPX براي ارتباطات استفاده مي کرد، در نسخه شماره پنج خود به ضرورت استفاده از پروتکل فوق واقف و نسخه اختصاصي خود را در اين زمينه ارائه نمود.

پروتکل TCP/IP در ابتدا براي استفاده در شبکه ARPAnet ( نسخه قبلي اينترنت ) طراحي گرديد. وزارت دفاع امريکا با همکاري برخي از دانشگاهها اقدام به طراحي يک سيستم جهاني نمود که داراي قابليت ها و ظرفيت هاي متعدد حتي در صورت بروز جنگ هسته اي باشد. پروتکل ارتباطي براي شبکه فوق ، TCP/IP در نظر گرفته شد.

اجزاي پروتکل TCP/IP

پروتکل TCP/IP از مجموعه پروتکل هاي ديگر تشکيل شده که هر يک در لايه مربوطه، وظايف خود را انجام مي دهند. پروتکل هاي موجود در لايه هاي Transport و Network داراي اهميت بسزائي بوده و در ادامه به بررسي آنها خواهيم پرداخت .

پروتکل هاي موجود در لايه Network پروتکل TCP/IP

- پروتکل TCP)Transmission Control Protocol) ، مهمترين وظيفه پروتکل فوق اطمينان از صحت ارسال اطلاعات است . پروتکل فوق اصطلاحا" Connection-oriented ناميده مي شود. علت اين امر ايجاد يک ارتباط مجازي بين کامپيوترهاي فرستنده و گيرنده بعد از ارسال اطلاعات است . پروتکل هائي از اين نوع ، امکانات بيشتري را بمنظور کنترل خطاهاي احتمالي در ارسال اطلاعات فراهم نموده ولي بدليل افزايش بار عملياتي سيستم کارائي آنان کاهش خواهد يافت . از پروتکل TCP بعنوان يک پروتکل قابل اطمينان نيز ياد مي شود. علت اين امر ارسال اطلاعات و کسب آگاهي لازم از گيرنده اطلاعات بمنظور اطمينان از صحت ارسال توسط فرستنده است . در صورتيکه بسته هاي اطلاعاتي بدرستي دراختيار فرستنده قرار نگيرند، فرستنده مجددا" اقدام به ارسال اطلاعات مي نمايد.

- پروتکل UDP)User Datagram Protocol) . پروتکل فوق نظير پروتکل TCP در لايه " حمل " فعاليت مي نمايد. UDP بر خلاف پروتکل TCP بصورت " بدون اتصال " است . بديهي است که سرعت پروتکل فوق نسبت به TCP سريعتر بوده ولي از بعد کنترل خطاء تظمينات لازم را ارائه نخواهد داد. بهترين جايگاه استفاده از پروتکل فوق در مواردي است که براي ارسال و دريافت اطلاعات به يک سطح بالا از اطمينان ، نياز نداشته باشيم .

- پروتکل IP)Internet Protocol) . پروتکل فوق در لايه شبکه ايفاي وظيفه کرده و مهمترين مسئوليت آن دريافت و ارسال بسته هاي اطلاعاتي به مقاصد درست است . پروتکل فوق با استفاده از آدرس هاي نسبت داده شده منطقي، عمليات روتينگ را انجام خواهد داد.

پروتکل هاي موجود در لايه Application پروتکل TCP/IP

پروتکل TCP/IP صرفا" به سه پروتکل TCP ، UDP و IP محدود نشده و در سطح لايه Application داراي مجموعه گسترده اي از ساير پروتکل ها است . پروتکل هاي فوق بعنوان مجموعه ابزارهائي براي مشاهده ، اشکال زدائي و اخذ اطلاعات و ساير عمليات مورد استفاده قرار مي گيرند.در اين بخش به معرفي برخي از اين پروتکل ها خواهيم پرداخت .

- پروتکل FTP)File Transfer Protocol) . از پروتکل فوق براي تکثير فايل هاي موجود بر روي يک کاميپيوتر و کامپيوتر ديگر استفاده مي گردد. ويندوز داراي يک برنامه خط دستوري بوده که بعنوان سرويس گيرنده ايفاي وظيفه کرده و امکان ارسال و يا دريافت فايل ها را از يک سرويس دهنده FTP فراهم مي کند.

- پروتکل SNMP)Simple Network Management Protocol) . از پروتکل فوق بمنظور اخذ اطلاعات آماري استفاده مي گردد. يک سيستم مديريتي، درخواست خود را از يک آژانس SNMP مطرح و ماحصل عمليات کار در يک MIB)Management Information Base) ذخيره مي گردد. MIB يک بانک اطلاعاتي بوده که اطلاعات مربوط به کامپيوترهاي موجود در شبکه را در خود نگهداري مي نمايد .( مثلا" چه ميزان فضا ي هارد ديسک وجود دارد)

- پروتکل TelNet . با استفاده از پروتکل فوق کاربران قادر به log on ، اجراي برنامه ها و مشاهده فايل هاي موجود بر روي يک کامپيوتر از راه دور مي باشند. ويندوز داراي برنامه هاي سرويس دهنده و گيرنده جهت فعال نمودن و استفاده از پتانسيل فوق است .

- پروتکل SMTP)simple Mail Transfer Protocol) . از پروتکل فوق براي ارسال پيام الکترونيکي استفاده مي گردد.

- پروتکل HTTP)HyperText Transfer Protocol) . پروتکل فوق مشهورترين پروتکل در اين گروه بوده و از آن براي رايج ترين سرويس اينترنت يعني وب استفاده مي گردد. با استفاده از پروتکل فوق کامپيوترها قادر به مبادله فايل ها با فرمت هاي متفاوت ( متن، تصاوير ،گرافيکي ، صدا، ويدئو و...) خواهند بود. براي مبادله اطلاعات با استناد به پروتکل فوق مي بايست ، سرويس فوق از طريق نصب سرويس دهنده وب فعال و در ادامه کاربران و استفاده کنندگان با استفاده از يک مرورگر وب قادر به استفاده از سرويس فوق خواهند بود.

پروتکل NNTP)Network News Transfer Protocol) . از پروتکل فوق براي مديريت پيام هاي ارسالي براي گروه هاي خبري خصوصي و عمومي استفاده مي گردد. براي عملياتي نمودن سرويس فوق مي بايست سرويس دهنده NNTP بمنظور مديريت محل ذخيره سازي پيام هاي ارسالي نصب و در ادامه کاربران و سرويس گيرندگان با استفاده از برنامه اي موسوم به NewsReader از اطلاعات ذخيره شده استفاده خواهند کرد

مدل آدرس دهي IP

علاوه بر جايگاه پروتکل ها، يکي ديگر از عناصر مهم در زيرساخت شبکه هاي مبتني بر TCP/IP مدل آدرس دهي IP است . مدل انتخابي مي بايست اين اطمينان را بوجود آورد که اطلاعات ارسالي بدرستي به مقصد خواهند رسيد. نسخه شماره چهار IP ( نسخه فعلي ) از 32 بيت براي آدرس دهي استفاده کرده که بمنظور تسهيل در امر نمايش بصورت چهار عدد صحيح ( مبناي ده ) که بين آنها نقطه استفاده شده است نمايش داده مي شوند.

نحوه اختصاص IP

نحوه اختصاص IP به عناصر مورد نياز در شبکه هاي مبتني بر TCP/IP يکي از موارد بسيار مهم است . اختصاص IP ممکن است بصورت دستي و توسط مديريت شبکه انجام شده و يا انجام رسالت فوق بر عهده عناصر سرويس دهنده نرم افزاري نظير DHCP و يا NAT گذاشته گردد

Subnetting

يکي از مهمترين عمليات در رابطه با اختصاص IP مسئله Subnetting است . مسئله فوق بعنوان هنر و علمي است که ماحصل آن تقسيم يک شبکه به مجموعه اي از شبکه هاي کوچکتر (Subnet) از طريق بخدمت گرفتن ?? بيت با نام Subnet mask بوده که بنوعي مشخصه (ID) شبکه را مشخص خواهد کرد.

کالبد شکافي آدرس هاي IP

هر دستگاه در شبکه هاي مبتني بر TCP/IP داراي يک آدرس منحصر بفرد است . آدرس فوق IP ناميده مي شود. يک آدرس IP مطابق زير است :

216.27.61.137

بمنظور بخاطر سپردن آسان آدرس هاي IP ، نحوه نما يش آنها بصورت دسيمال ( مبناي دهدهي ) بوده که توسط چهار عدد که توسط نقطه از يکديگر جدا مي گردند ، است . هر يک از اعداد فوق را octet مي گويند. کامپيوترها براي ارتباط با يکديگر از مبناي دو ( باينري ) استفاده مي نمايند. فرمت باينري آدرس IP اشاره شده بصورت زير است :

11011000.00011011.00111101.10001001

همانگونه که مشاهده مي گردد ، هر IP از 32 بيت تشکيل مي گردد. بدين ترتيب مي توان حداکثر 4.294.967.296 آدرس منحصر بفرد را استفاده کرد( 232 ) . مثلا" آدرس 255.255.255.255 براي Broadcast ( انتشار عام ) استفاده مي گردد . نمايش يک IP بصورت چهار عدد ( Octet) صرفا" براي راحتي کار نبوده و از آنان براي ايجاد " کلاس هاي IP " نيز استفاده مي گردد. هر Octet به دو بخش مجزا تقسيم مي گردد: شبکه (Net) و ميزبان (Host) . اولين octet نشاندهنده شبکه بوده و از آن براي مشخص نمودن شبکه اي که کامپيوتر به آن تعلق دارد ، استفاده مي گردد. سه بخش ديگر octet ، نشاندهنده آدرس کامپيوتر موجود در شبکه است

پنج کلاس متفاوت IP بهمراه برخي آدرس هاي خاص ، تعريف شده است :

- Default Network . آدرس IP 0.0.0.0 ، براي شبکه پيش فرض در نظر گرفته شده است .آدرس فوق براي موارديکه کامپيوتر ميزبان از آدرس خود آگاهي ندارد استفاده شده تا به پروتکل هائي نظير DHCP اعلام نمايد براي وي آدرسي را تخصيص دهد.

- کلاس A . کلاس فوق براي شبکه هاي بسيار بزرگ نظير يک شرکت بين المللي در نظر گرفته مي شود. آدرس هائي که اولين octet آنها 1 تا 126 باشد ، کلاس A مي باشند. از سه octet ديگر بمنظور مشخص نمودن هر يک از کامپيوترهاي ميزبان استفاده مي گردد. بدين ترتيب مجموع شبکه هاي کلاس A ، معادل 126 و هر يک از شبکه هاي فوق مي توانند 16.777.214 کامپيوتر ميزبان داشته باشند. ( عدد فوق از طريق حاصل 2 - 224 بدست آمده است ) .بنابراين تعداد تمام کامپيوترهاي ميزبان در شبکه هاي کلاس A معادل 2.147.483.648 (231) است . در شبکه هاي کلاس A ، بيت با ارزس بالا در اولين octet همواره مقدار صفر را دارد.

- LoopBack . آدرس IP 127.0.0.1 براي LoopBack در نظر گرفته شده است . کامپيوتر ميزبان از آدرس فوق براي ارسال يک پيام براي خود استفاده مي کند.( فرستنده و گيرنده پيام يک کامپيوتر مي باشد) آدرس فوق اغلب براي تست و اشکال زدائي استفاده مي گردد.

(2 - 16 2 ) است . بنابراين تعداد تمام کامپيوترهاي ميزبان در شبکه هاي کلاس B معادل 1.073.741.824 (230) است در شبکه هاي کلاس B ، اولين و دومين بيت در اولين octet به ترتيب مقدار يک و صفر را دارا مي باشند.

- کلاس C . کلاس فوق براي شبکه هاي کوچک تا متوسط در نظر گرفته مي شود.آدرس هائي که اولين octet آنها 192 تا 223 باشد ، کلاس C مي باشند. در کلاس فوق از دومين و سومين octet هم براي مشخص کردن شبکه استفاده مي گردد. از آخرين octet براي مشخص نمودن هر يک از کامپيوترهاي ميزبان در شبکه استفاده مي گردد . بدين ترتيب 2.097.152 ( 21 2 ) شبکه کلاس C وجود دارد.تعداد کامپيوترهاي ميزبان در اين نوع شبکه ها( هر شبکه ) معادل 254 (2 - 8 2 ) است . بنابراين تعداد تمام کامپيوترهاي ميزبان در شبکه هاي کلاس C معادل 536.870.912 ( 229 ) است . در شبکه هاي کلاس C ، اولين ، دومين و سومين بيت در اولين octet به ترتيب مقدار يک ، يک و صفر را دارا مي باشند.

- کلاس D . از کلاس فوق براي multicasts استفاده مي شود. در چنين حالتي يک گره ( ميزبان) بسته اطلاعاتي خود را براي يک گروه خاص ارسال مي دارد. تمام دستگاه هاي موجود در گروه ، بسته اطلاعاتي ارسال شده را دريافت خواهند کرد. ( مثلا" يک روتر سيسکو آخرين وضعيت بهنگام شده خود را براي ساير روترهاي سيسکو ارسال مي دارد ) کلاس فوق نسبت به سه کلاس قبلي داراي ساختاري کاملا" متفاوت است. اولين ، دومين ، سومين و چهارمين بيت به ترتيب داراي مقادير يک ، يک ، يک و صفر مي باشند.28 بيت باقيمانده بمنظور مشخص نمودن گروههائي از کامپيوتر بوده که پيام Multicast براي آنان در نظر گرفته مي شود. کلاس فوق قادر به آدرسي دهي 268.435.456 (226 ) کامپيوتر است

- کلاس E . از کلاس فوق براي موارد تجربي استفاده مي شود. کلاس فوق نسبت به سه کلاس اوليه داراي ساختاري متفاوت است . اولين ، دومين ، سومين و چهارمين بيت به ترتيب داراي مقادير يک ، يک ، يک و يک مي باشند.28 بيت باقيمانده بمنظور مشخص نمودن گروههائي از کامپيوتر بوده که پيام Multicast براي آنان در نظر گرفته مي شود. کلاس فوق قادر به آدرسي دهي 268.435.456 (226 ) کامپيوتر است

- BroadCast . پيام هائي با آدرسي از اين نوع ، براي تمامي کامپيوترهاي در شبکه ارسال خواهد شد. اين نوع پيام ها همواره داراي آدرس زير خواهند بود :

255.255.255.255. - آدرس هاي رزو شده . آدرس هاي IP زير بمنظور استفاده در شبکه هاي خصوصي (اينترانت ) رزو شده اند :

10.x.x.x
172.16.x.x - 172.31.x.x
192.168.x.x

- IP نسخه شش . نسخه فوق برخلاف نسخه فعلي که از 32 بيت بمنظور آدرس دهي استفاده مي نمايد ، از 128 بيت براي آدرس دهي استفاده مي کند. هر شانزده بيت بصورت مبناي شانزده نمايش داده مي شود.

اگر در محیط کار یا منزل خود با بیش از یک کامپیوتر سروکار دارید احتمالا به فکر افتاده اید که آنها را به یکدیگر متصل کرده و یک شبکه کوچک کامپیوتری راه بیا ندازید .
با اتصال کامپیوتر ها به یکدیگرمیتوانید چاپگرتان را بین همه انها به اشتراک بگذارید از طریق یکی از کامپیوتر ها که به اینترنت وصل است بقیه را نیز به اینترنت متصل کنید از هر یک از کامپیوتر ها به فایل های خود از جمله عکس ها اهنگ ها و اسنادتان دسترسی پیدا کنید به بازی هایی بپردازید که نه چند بازیکن با چند کامپیوتر نیاز دارند
وبلاخره این که که خروجی وسایلی چون DVD PLAYER یا وب کم را به سایر کامپیوتر ها ارسال کنید .
در این مقاله صمن معرفی روش های مختلف اتصال کامپیوتر ها به یکدیگر انخام تنضیمات دستی را برای بهره بردن از حد اقل مزایای یک شبکه کامپیو تری به شما نشان می دهیم .
ذکر این نکته هم لازم است که قسمت اصلی این مقاله به نصب نرم افزار اختصاص دارد اما در انتهای مطلب در خصوص ساختار شبکه و مسائل فیزیکی ان هم توضیهاتی داده ایم

ادامه ی مطلب ...

با سلام دوباره

همان طور که می دانید یک url به خودی خود چیزی نیست جز رشته های الفبایی و بعضی نشانه ها در درون آن!!!!

مجموعه کاراکترهای انتخاب شده برای مشخص نمودن یک URL ، رشته هایی شامل نشانه های زیر می باشند:

رشته های عددی و الفبایی: 0-9 ، a-z ، A-Z

نشانه های اختصاصی:  % # @ < > , $ + - = & /  ; "

کاراکتر های مخصوص دیگر:  * ~ ! _ . [ ]  ^ \ | { } ( )

ادامه ی مطلب ...

با سلام

از اینکه چند روزی نبودم عذر می خوام.

بهر حال عید بود و دید بازدید!

جاتون خالی خیلی خوش گذشت، امیدوارم همه زندگی خوب  و راحتی داشته باشند.

قبلا در مورد URL یه سری توضیحات مقدماتی داده بودم، حالا ادامه مطلب:

در زیر جند نمونه URL رو مشاهده می کنید:

protocol       server name                      file name

protocol       server name     file name

protocol       server name                      aplication name

ادامه ی مطلب ...